ขึ้นหัวข้อ อย่างนี้แล้วเข้าใจกันบ้างมั๊ยเนี่ย???

ยากอยู่เนอะ

...........

 

คือว่า เย็นวันนึงหลังจากที่เราคุยงานกับพี่ที่ออฟฟิศเสร็จ หรือยังไม่เสร็จก็ไม่รู้สินะ แต่มันก็มีเรื่องทีทำให้เราต้องคุยกันออกนอกลู่นอกทางทุกที

คราวนี้ มันก็มาจบที่ว่า เรื่อง....ความสุขบนเกาะ

 

 

    พี่เค้าบอกว่า เค้าเพิ่งเข้าใจได้ไม่นานมานี้ว่า....

ทำไมคนเราถึงสามารถทำอะไรที่แย่ๆได้ ที่สังคมส่วนใหญ่ไม่เห็นด้วยได้  เช่น การขับรถช้าแต่อยู่เลนขวา หรือ การสูบบุหรี่ในที่สาธารณะ เป็นต้น  

เหตุลก็คือว่า เพราะพวกเค้าเหล่านั้นอยู่บนเกาะของเค้าไงเล่า...   เค้ามีความสุขบนเกาะของเค้า โดยไม่ต้องคิดถึงคนอื่น (อันนี้คุยกันโดยไม่คำนึงถึงความถุกต้องนะ) ทำให้เห็นว่าบางทีความสุขมันก็อยู่ใกล้แค่เอื้อมแค่นี้เอง  แค่ที่ใจ บางทีทำในสิ่งที่ตัวเองทำและเป็นสุขมันก้เป็นความสุขอย่างนึงแล้ว บางทีการที่เราคิดถึงคนอื่นมากไปจนลืมที่จะคิดถึงตัวเองน่ะ มันก้เป้นทุกข์อย่างนึง กังวลแทนคนอื่นมากไป แทนที่จะใส่ใจกับความรู้สึกของตัวเองมันก็เป็นทุกข์เช่นกัน

 

ไม่รู้ว่าพี่เค้าจะแอบสอนอะไรเราอยู่รึเปล่า???

      แต่อยากจะบอกพี่เค้าไว้เลยว่าพี่มาพูดได้ถูกเวลามาก ถุกเวลาที่อิ่มกำลังหาแนวร่วมสนับสนุนที่ว่าอิ่มควรจะไปอยู่เกาะของตัวเองบ้างหรือไม่??

เพราะบางทีการไปใส่ใจกับเกาะของชาวบ้าน ทำให้เราเหนื่อยแทน และก็ไม่ได้อะไรดีขึ้นมา มีก้แต่เสมอตัว แถมตรูต้องกลับมาเครียดอีก ในขณะที่ สองเกาะนั้นไม่ได้รับรู้อะไรเลย และพยายามจะแยกเกาะกันให้ไกลเท่าที่จะไกลได้ด้วยซ้ำ  แม้แต่แม่เหล้ก ขั้ว บวก และขั้วลบ ก้อาจจะช่วยอะไรไม่ได้...โศรก

คิดได้อย่างนั้น ก็ตัดสินใจเรียกเรือด่วนจี๋ ไปขึ้นเกาะของตัวเองดีกว่า....

หาความสุขที่ใจใกล้ๆนี้แหล่ะ

 

 

 

            หายหน้าไปนานร่วมปี (เวอร์ไปป่าว) ไม่ได้มา upเลยอ่ะ ก็งานมันยุ่ง ก็มันไม่มีเวลา ก็มันขี้เกียจ สารพัดจะอ้างอ่ะนะ ว่ากันไป

แต่พอดี เสารื อาทิตย์นี้ว่างๆ ได้อยู่ห้อง ไม่รู้จะทำไร มันเบื่ๆ หลังจากดู ทีวี กดไปกว่าแสนช่องทั้งวันทั้งคืน ไม่ได้ทำไร เพราะว่าเมื่อวานไปสบายอ่ะ เป็นผลพวงมาจากการรับประทานอาหาร อะไรก็ไม่รู้โรคเก่าที่นานๆเป็นที หรือถี่ก้ไม่ร้เลยกำเริบมากให้กระอักกระอ่วนตอน ตีสอง ตีสาม ก็อาหารเป็นพิษน่ะ เล่นเอาเราโทรมทั้งวันเสาร์เลย แย่ อยากอ้วกก็อว้กไม่ออก เพราะว่าเป็นทีไร ถ้าได้อ้วกนะ จะหายด้วยความรวดเร็วทุกที แต่คราวนี้ไม่ออกอ่ะ เลยทำให้ต้องนอนและก้นอน หมดโปรแกรมไปเที่ยวเล่นดูหนังฟังเพลงเลย  เซ็งสุดๆ 

 

แต่วันนี้ก็ดีขึ้นแล้วแหล่ะ ถ้าไม่ดีก้คงจะแย่ ไม่งั้นไม่มีแรงไปทำนแน่ ทำไม่ทันอยู่แล้วด้วย

ช่วงนี้ก้เลยอยู่บ้าน นั่งเล่นคอมนู่นนี่ ก้เลยมา up ดีกว่าเนาะ

 

up ไรดีอ่ะ อืมมม คิดก่อนนะ

เริ่มจากเรื่องที่ไปเที่ยวกับที่ทำงานมาเมื่ออาทิตย์ที่แล้วดีกว่า

 

คือว่าเราเพิ่งไป วังน้ำเขียวมาแหล่ะ อยู่แถวโคราช อากาศดีใช่ย่อย แต่มันดูลึกน่าดู ไม่รู้เข้ากันไปได้ยังไง งานนี้เลยได้ไป ฟาร์มโชคชัยด้วยล่ะ

นึกว่าจะไม่มีอะไรให้น่าสนใจเท่าไร เพราะฟาร์มออกจะกว้างขนาดนั้น แต่...ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ เค้าจัดได้ดีมากเลยล่ะ ยังไงถ้าใคว่างอยากให้ไปลองเที่ยวดู รับรอง 2.30 ชม ไม่น่าเบื่อแน่นอน    แถมพนักงานต้อนรับนะ สวยๆทุกคนเลย

 

 

ส่วนอีกวันก่อนกลับได้ไปแวะไร่องุ่น ได้กลับมาหลายขวดเลยนะ แต่หลังจากขนๆซื้อได้ซักพัก พลันคิดได้ว่า ตรูจะซื้อเยอะเกินไปป่าวเนี่ย เกิดมี กทม ก้แย่น่ะสิ

ไม่ทันจะคิดจบ ก้ถามพี่คนขาย ไม่อยากจะเชื่อ ว่าโง่ต้องมาก่อนฉลาด เพราะว่าเค้ามีขายที่ กทม จิงๆน่ะดิ แถมไม่ไกลเลย ใต้ตึก IBM ข้างแบงค์เราเนี่ยเอง ฮา...

 

.................................. 

 

ส่วนเรื่องรูปทริปนี้ สนับสนุนโดยพี่บิ๊กเจ้าประจำ ไปแค่ สอง วันเฮียกดไปร่วม 500 รูป เออ ประมาณว่าเป็นอวัยวะที่33 ของร่างกายได้เลยล่ะ

แต่ก็ไม่อยากจะบอกว่า รุปเราก่ะเพื่อนๆก็ปาไปเกือบจะครึ่งก้ทำไงได้ล่ะ หันกล้องมาพวกเราก็สู้ตายฮ่ะ 555 โดยเฉพาะนู๋จิ๊บ

 

แล้วไว้จะเอารูป trip มาอวดกันคราวหน้านะ

ไว้เจอกันค่ะ