| pongpanor's profile•°o.O+*¨^¨*+ `·.¸¸.·Welc...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
July 31 เอาใจไปตั้ง..แล้วก็..ตั้ง..ใจ!!วันนี้มาแบบ pure pure..ตัวคนเดียวล้วนๆ ลัลล้า ลัลล้า
 ...555...บ้าไปแย้ว" today schedule "
..อิ่มน้อย..ตั้งใจจะทำอะไรตั้งหลายอย่างทำไม่ได้บ้าง ทำได้บ้าง ลองมานับกันดูดีกว่าเนอะ..
1. ตั้งใจว่าจะตื่นเช้า 6.30 น. เพื่อไปรถตู้
ผลลัพธ์ : ตื่น 6.30 น. มาปิดนาฬิกา นอนต่อ ตื่นอีกทีก็ 8.15 น. เด้งไปแต่งตัวออกบ้านก็เกือบ 9 โมงแล้ว อ้า...ระหว่างเดินทาง น้องในทีมโทรมาลางานบอกว่าจะไปช้า ซัก 10 โมง..555 ทำเป็นฟอร์มดีบอกว่าได้ไม่มีปัญหา ที่แท้หารู้ไม่พี่ก็ on the way ..โชคดีนะเนี่ยที่มาถึงก่อน อิอิ
ผลต่าง : รถตู้ 30 บาท แทกซี่ 160 --> แทนที่จะประหยัดได้ 130 บาท..ตอนเย็นเจอกอล์ฟที่ลิฟท์กอล์ฟบอกว่าเอาอีกแล้วนะอิ่ม...ถ้าแกเก็บตังค์ได้คงรวยน่าดู วันนี้ระหว่างนั่ง taxi กลับบ้านเพราะฝนตกและกลับค่ำ ก้คิดเรื่องค่า taxi ที่เสียไปเนี่ยแหล่ะ ปีนี้ทั้งปครึ่งปีที่ผ่านมา ... คิดไปคิดมา ถ้าเก็บได้ 160*22*6 = 21,120 บาท..กรี๊ด จาเป็นลม ทำไมมันเยอะอย่างงี๊ เสียดายตังค์จังเลยอ่ะ
2. ตั้งใจว่าจะส่ง present silom survey project ให้พี่นิก
ผลลัพธ์ : ส่งไปแล้ว พี่นิกเมลล์มาขอบคุณด้วย ปิด job project เสร็จสิ้นกระบวนความ
3. ตั้งใจ comment งาน research จาก meeting ครั้งที่แล้ว
ผลลัพธ์ : ส่งเมลล์ไป ให้ add งานเพิ่มอีก 2 ข้อ แต่ research house ไม่ยอมเมลล์ตอบกลับมา..ตกบ่ายพี่ออยโทรมาบอกว่าเค้าขอเลื่อน meeting จากอังคารเป็น พุธ เพราะ mr. ellis ทำให้ไม่ทัน..ง่ะๆๆ...อย่าบอกนะว่าเป็นเพราะงานที่เพิ่มจากเรา...ไม่เอาน่า....
เฮ้ย!!...ตอนเขียนอยู่นี่ เพิ่งนัดได้ ว่านัดซ้อนนี่หว่า วันพุธมีนัด preent-database ด้วยอ่ะ ซวยแน่ ต้องไปเลื่อนซะแล้ว..พี่ออยอย่าเพิ่งโกรธเค้าน๊า (- -!!)
4. ตั้งใจ อ่าน trade need and segmentation reseach ทั้งเล่ม พร้อมทำสรุป เพื่อเตรียม meeting วันพุธ
ผลลัพธ์ : อ่านได้ 5 หน้าโดยประมาณ เพราะมัวแต่ไปทำอย่างอื่นอ่ะดิ (พอดีน้องจี๊ด มาปรึกษาเรื่อง call center management--เลยหาข้อมูลพอสังเขปใน google ให้)..แต่ไม่น่าจะเกี่ยว 555
ผลต่าง : ถ้าอ่านเสร็จวันนี้ พรุ่งนี้ก็สบาย..ดังนั้น...พรุ่งนี้ก็ต้องมาอ่านต่อให้จบ จะกลับดึกมั๊ยเนี่ย...
5. ตั้งใจทำ present งานวันพุธ project-database ให้เสร็จและก็ประชุมสรุปก่ะพี่ปอตอนบ่าย
ผลลัพธ์ : เพิ่งมาทำเสร็จตอนเย็น เลยไม่ได้คุยก่ะพี่ปอ...วันนี้เห็นเฮียแกหน้าเครียดด้วย..เลยคิดไว้ว่าพรุ่งนี้น่าจะดีกว่า
ผลต่าง : พรุ่งนี้ก็ต้องประชุมอีกอ่ะดิ
6. ตั้งใจจะหาที่เรียนภาษา
ผลลัพธ์ : มาดูตังค์ในกระเป๋าแล้วรู้สึกว่าไม่มีตังค์อ่ะ อย่าเพิ่งเรียนดีกว่าเนอะ..อ่านเองก็ได้นี่ ประหยัดดีด้วย
7. ตั้งใจจะทำกับข้าวกินเองที่บ้าน เพราะเมื่วานก็ทำสนุกดี แก้เบื่อได้ด้วย
ผลลัพธ์ : ในตู้เย็นไม่มี material ให้ทำ เลยไม่ทำ มุ่งหน้าไปร้านอาหารตามสั่งแทน หมดเงินไป 25 บาท กินหมดกล่องเลย แต่ก็ยังหิวอีก..แต่ซื้อมากล่องเดียวเองง่ะ..เศร้า..
8. สุดท้าย...ท้ายสุด...ตั้งใจจะโทรไปหาคนบางคน..
ผลลัพธ์ : เปลี่ยนใจไม่โทรแล้ว ทำไมต้องโทรด้วยล่ะ โทรไปแล้วก็ไม่รับ message ก็ไม่ตอบ..ใครจะไปสนละ ชิชะ...
อย่าโทรมาละกัน จะไม่รับให้ดู ...จาทำได้มั๊ยเนี่ยตู!!
 อิ่มจัง
ป.ล. ข่าวบอกว่าเชียงใหม่น้ำท่วม โทรไปหาแม่ดีกว่า งานนี้ย่าการ์เดือดร้อนอีกแล้วแน่ๆ สงสารย่าการ์จัง อ้อ..สงสารแม่ด้วย มีบ้านทั้งที ทำมั๊ย-ทำไม..มันต้องน้ำท่วมด้วยอ่ะ...วัยรุ่น(อย่างแม่) คงเซ็ง
July 30 ...hi..dear
" I accidentally met this site while i was sufing the web..wish you all read and keep it in mind .."
im chan What is Success?I received a thought-provoking e-mail from a guy who claimed he was following his passion by being a professional gambler. As a result, he had incurred a backbreaking debt for himself. He asked me if he had wasted his time and should he do something else. I told him that if we accept the concept that everyone has a purpose in life, then I could not imagine anyone being put on this earth for the purpose of being a professional gambler. A purpose in life (or calling) has to be evolutionary. Otherwise, what’s the point? Through your calling, you make a contribution to yourself, your society and your environment. Gambling, on the other hand, is devoid of any redeeming value. At best, it is a zero sum game because with every winner there is a loser. I suggested that he find something that is win-win-win-win. In other words, do something where he wins, the customer wins, the community wins, and the environment wins. In my response to this man, I opined that doing something where the sole motivating focus is acquiring money is not the formula for success and, in fact, is a waste of life. He tried to defend himself by saying his focus was not on money per se and that he only wanted the money for the freedom and comfort that it would bring. (Frankly, I didn’t see how that view was any different from how everyone else in the world views money.) Unfortunately, most people view success in terms of money and what it can buy. But to me that is an inadequate characterization of success. If we look deeply into money, we can’t help but see that it is a fraud. Money is an illusion. Governments have declared money to have value. And we all go along with it. But let’s face it, the emperor has no clothes. Even the agreed upon value of money is eroding over time. The air is being let out of the balloon and the dollar is worth less and less each day. The trend is toward it being worth nothing. Besides, even if we agree to go along with the pretense that money has value, no matter who we are, we never seem to be satisfied with how much money we have. People who have more money than God try to get richer. Why? Beats me. They have multiples more than they could ever spend in their lifetimes yet they want more. Money is intrinsically unsatisfying, probably because it cannot buy the most valuable things in life – health, friendship, love, a fantastic golf shot, etc. Therefore, I, by fiat, am declaring that success shall hence forth be defined without using money as a measuring rod. True success will now be defined in terms of fulfillment. If you are experiencing joy while doing what you are doing, you are successful. If your activity is making a meaningful contribution to society and the environment, you are successful. If you are reveling in a progressive collaboration, you are successful. If your intelligence and creativity are being challenged and are growing, you are successful. If you are giving people value, you are successful. If you are happy in the doing, then, with each step, you arrive. Why? Because you are already there. my blog space นี่นา...message จากเจ้าของ blog
จิงเหรอ!!!
มีคนบอกว่า blog เรามีคนติดตามประหนึ่งเชียร์ AF....กรี๊ดดดดดดดดด ไม่อยากจะเชื่อ
เพราะเห็นคน comment ก็มีไม่กี่คนและก็แบบว่าหน้าเดิมๆทั้งนั้น ถ้าเป็นงั้นจริงเหมือนคนที่เค้าบอก แสดงว่ามีคนไม่ประสงค์ออกนามอยู่เพียบ อ่ะนะ..ยังไงก็แสดงตัวให้รู้หน่อยจิว่ามีใครเข้ามาอ่านบ้าง วันหลังไม่แสดงตัวเดี๋ยวก็บล๊อกเลย ให้เฉพาะคนรู้จักเท่านั้น อิอิ ..เป็นไงล่า เจ้าของ blog ทำหยิ่งซะด้วยนะ .....
พูดถึงคนเข้ามา comment ขอระบายที่เถอะ....เบื่อมานานมาก
ถึง cat water เนี่ยแหล่ะ...
เขียนยาวมาก ความจริงถ้าพี่อยากเขียนอะไรก็ไปเขียนที่ blog ตัวเองน่าจะดีกว่านะ และก็ไม่ต้องพาดพิงถึงอิ่มด้วยก็ยิ่งดี พี่ก็อยู่ของพี่ไป อย่ามายุ่งอิ่มเลยดีกว่า.......อุตส่าห์อดทนหลับหูหลับตาไม่สนใจมากนานมากแล้ว แต่วันนึงมีคนเข้ามา comment เค้าก็บอกว่าพี่น่าจะไปเขียน blog พี่เอง อิ่มก็เลยได้คิดว่า เออ..จิงด้วย ...ไปเขียนของตัวเองซะเหอะ อยากระบายอะไรก้เต็มที่ ไม่ต้องมายุ่งชาวบ้านเค้า...อิ่มขี้เกียจยุ่งก่ะพี่มาตั้งนานแล้ว ดูโรคจิตไงไม่รู้อ่ะ...(เอ..นี่เราประกาศศัตรูรึป่าวเนี่ย..แต่ก็ช่างเหอะ...) คนจิตใจไม่บริสุทธิ์ คิดอย่าง ทำอย่าง ไม่เห็นต้องไป care เลยเน้อ...ที่ผ่านมาคิดว่า เวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวร...เพราะฉะนั้นพี่ห่างไกลจากอิ่ม อ้อ..พี่เอ็มด้วยยิ่งดี...และก็ e-mail หื่นๆของพี่ก็ไม่ต้องส่งมานะ ไม่มีใครเค้าอ่านหรอก เสียเวลาเขียน...อิ่มว่าพี่ไปตั้งใจเรียนให้จบดีกว่า...เพื่อครอบครัว พ่อแม่ของพี่เอง..ok.นะ
จบข่าว..
-------------------------------------------
วันนี้เจาของ blog มาแนว โหด...เจ้าค่ะ
มีคนถามว่าหงุดหงิดไรมา...ป่าว ไม่ได้หงุดหงิด ซะหน่อย...
ความจริงช่วงนี้ออกจะว่างงานและก็ว่างอื่นๆด้วยเยอะแยะ มีเวลาไปดูหนัง ฟังเพลง เพียบ ..
แต่..เสียอย่างเดียวขาดคนรู้ใจ เฮ่อ....เพื่อนๆไปนอกกันหมดเลย เหลือไว้ก็ไม่กี่คน แต่ว่าแต่ละคนมันก็แทนกันบ่ได้นี่นา....แถมช่วงนี้เศรษฐกิจมันฝืดเคือง จะใช้จ่ายต้องประหยัดมาก
ตอนนี้เราเข้าโครงการ ประหยัด 250 บาท / วัน อยู่..ไม่รู้จะทำได้มั๊ย??
ฟังดูเหมือนว่าจะไม่ยาก แต่ด้วยหน้าที่การงานและสังคมแบบที่เราอยู่เนี่ยสิ ภาษีสังคม ไมมันเยอะจังฟะเนีย่ย แค่เมื่อวานข้าวเทียงก็เกิน quota ทั้งวันไปแล้ว โอ้ พระเจ้า เครียดนะเนี่ย...555..เครียดแบบไหนเนี่ย เสียตังค์ไปดูหนัง sad movie เมื่อคืนที่ major รัชโยธินมาอีก...แง่ว
ขนาดดูรอบ ดึกมากๆแล้วนะ คนยังเกือบเต็มโรงเลย ไม่ค่อย อินเท่าไหร่อ่ะ ไม่กระชากแบบสุดๆ น้ำตาไม่ไหล มีแต่ซึมแต่ก็ไม่มาก คือเรื่องราวมันเยอะจนทำให้ไม่ถึงจุดอินมากๆซักกะอัน ไม่เหมือนเรื่อง wind stuck ที่ดูแล้วอารมณ์มาเรื่อยๆแล้วก็กระชาก ฮือๆๆๆๆ....แต่ก็ไม่ค่อยเสียดายตังค์เท่าไหร่ ให้ 3/5 คะแนนละกัน....เรื่องต่อไป miami vice ไม่รู้จะเป็นไงบ้าง???....
เมื่อคืนกว่าจะถึงบ้านเกือบตี 2 เพราะว่าต้องไปรับพี่เอ็มแถวนราธิวาส เฮ่อ...ง่วงโคตรๆๆๆ....พี่เอ็มบอกว่าไปฟังสนธิมาด้วยแหล่ะ ..ไม่อยากจะเชื่อ ใส่เสื้อเหลืองเดินมาแต่ไกล อะไรมันจะหัวรุนแรงรักชาติขนาดนั้น...สงสัยเรียนเยอะ ต้องหาทางออกแก้เครียด ส่วนเราหาทางออกแก้จน....พอตื่นมาเจ๊เอ็มก็หายไปละ เลยไม่ทันได้ถามว่าสนธิเป็นไงบ้าง..ว่าแต่ทำไมเค้าคุบม่เลิกซักกะทีเนอะ มีมากนานมากเลยนะเนี่ย...แต่ไงขาประจำ 1 รายที่คอยฟัง ก็มีพ่อ เราอยู่ในนั้นด้วยหนึ่ง อิอิ....รักประชาธิปไตยทั้งบ้าน
พูดถึงประชาธิปไตย ความจริงบ้านเราก็กึ่งเผ็จการนิดๆ สมัยเด็กๆอ่ะนะ (ถึงมหาลัย) แต่พอมาอยู่ กทม. พ่อแม่ก็ปล่อยขึ้นมากเลยล่ะ ......สใยก่อนที่เรียกว่าเผด็จการน่ะเหรอ
อืมมมม...
ก็อันไหนพ่อไม่อยากให้ทำพ่อก็จะไม่อนุญาตเลยนะ เช่น ....
อยากไปชมรมอาสา พอ่ก็ไม่ให้ไป
อยากไปชมรมวิชาการ พ่อก็ไม่ให้ไป
ตอนนั้นไม่เข้าใจว่าทำไม ถึงไม่ให้ไป ทั้งๆที่มีประโยชน์ออก แต่ละชมรมที่อยากไปน่ะ อาจารย์ก็ไปมอย่างเข้มงวด (พ่อเราก็เป็นอาจารย์ด้วยน่าจะเข้าใจ)...แต่พ่อก็งไม่ให้ไป โห..ตอนนั้นนะ เราเศร้ายิ่งกว่า sad movie อีก....พ่อก็ยังไม่ให้ไปอีก.....สุดท้ายก็ไม่ได้ไป...ไม่ได้ไปไหนเลยจนกระทั่งจบตรีที่ ม.ช...เป็นต้น
แต่พอโตเราก็เข้าใจ ว่าพ่อมีเหตุผล เค้าเป็นห่วงไม่อยากให้เราไป ยังไงพ่อแม่ก็ต้องเป็นห่วงลูกเป็นธรรมดา แต่พอถึงจุดนึงที่เค้าคิดว่าเราก็โตได้ระดับนึง ออกมาเผชิญโลกด้วยตัวเองที่ กทม. ไม่ได้อยู่บ้านเป็นลูกแหง่มีคนทำนู่นนี่ให้กิน ไปรับ-ส่งแล้วตลอดเวลาเนี่ย...เราก็อยากไปไหนตามใจเราได้หมดเลย
เราถึงเข้าใจว่าทุกอย่างมันมีช่วงเวลา (timimg) ของมัน....แต่ละคน timing ก็ไม่เหมือนกันเพราะเราโตมาต่างกัน ต่างสภาพแวดล้อมการเลี้ยงดู ต่างประสบการณ์ ..จะเอาใครไปเทียบกับใครก็คงจะไม่ได้...
แต่...ถึงแม่ พ่อจะให้เราบินไปไกลตามแต่ใจเราต้องการแค่ไหน...
ทุกวันนี้เราจะทำอะไร เราก็ยังนึกถึง พ่อ-แม่ พี่-น้องเราอยู่
คิดถึงตัวเองคนเดียว ก็คงทำอะไรได้อย่างใจไปนานแล้ว แต่...จะมีประโยชน์อะไรใช่มั๊ย ถ้าเราทำอะไรของเราคนเดียวแล้วไม่คิดถึงคนอื่น แล้วเค้าจะเรียกว่าครอบครัวได้ไง
...ก็เรา we are family นี่นา.....
------------------------------------------------------------
วันนี้หลายหลายอารมณ์จัง โทษทีไม่รู้อารมณ์ไหน มันเขียนแล้วมันกติดพัน ให้นึกถึงเรื่องนูนนี้น่ะค่ะ..
อย่างนี้ถ้าให้ไปประกวดเขียนเรียงความ (essay) คงตกตั้งแต่รอบแรกแล้วเพราะหาประเด็น และใจความสำคัญไม่เจอ
แต่ไม่เป็นไรนี่ ที่นี่ space เรา..เราจะเขียนไรก็ได้ เลยช่างหัวมัน 55555..ตามอารมณ์เจ้าของ blog ให้ทันก็แล้วกันนะคนอ่านทั้งหลาย..
 อิ่มจัง July 27 แบบว่า...แง่วหวาดดี..
จะห้าทุ่มแล้วยังไม่มีใครกลับบ้านอีกเลยง่ะ....
วันนี้ง่วงมาก แต่ยังน้อยกว่าเมื่อวาน
เมื่อตอนเย็นไปทานอาหารเวียดนามที่ tea house มาอีกแล้ว..เจอยุ้ยด้วย น่ารักมั่กๆ..
เกิด accident ด้วยล่ะ...ผู้หญิงอะไรเนี่ย (- - !!)
กลับห้องเปิด cd เพลง jazz ที่ได้จากพี่โต้งฟัง...เพราะดีจัง...รู้สึกดี..ชอบ..
ตกดึก พี่เก่งโทรมาถามว่ากลับบ้านรึป่าววันแม่..ก็ยังไม่ได้คำตอบ..
วันก่อนอ้อนแม่ให้มา กทม..แม่บอกว่าพ่อติดงานไปไม่ได้..แง่ว..เอาไงดี
พรุ่งนี้มีประชุมเช้า หวังว่าคงจำไม่ผิดเหมือนวันนี้อีก..ไปสายถูกเค้าโทรมาตาม..ที่สำคัญ ฝรั่งด้วยง่ะ..แง่ว (อีกรอบ)
และก็สุดท้าย คาดว่าพรุ่งนี้จะหาผู้เคราะห์ร้ายซักคนไปดู sad movie กัน...แบบว่าอยากดู...แง่ว
บ๊ายบาย
อิ่มจัง
ป.ล. จะไปนอนแล้ว..แง่ว
ป.ล. อีกครั้ง...จะแง้วไปทำแมวไรเนี่ยเรา..แง่วๆๆ July 26 international trade thanks party
"..Thanks Party .....22th july'06..."
ในที่สุดก็ผ่านพ้นไป ก่ะงานเลี้ยง ขอบคุณที่ รร.imperial queens park งานนี้ถ้าไม่รู้ theme งานให้ดีก่อน อาจเข้าใจผิดได้ว่าไปงานแต่งงานใครรึเปล่า เพราะ concept ของงาน เล่นเป็นรูปหัวใจทั้งงานเลยอ่ะ...ตั้งแต่การ์ดเชิญ ยันของชำร่วยและก็ลูกโป่งหน้างานอีก (อันนี้ชอบที่สุด) เพราะว่าสามารถทำให้พวกลิงๆ เอ๊ย พวกเรามีกิจกรรมทำกันเล่น ประหนึ่งมาห้อง studio ยังไงยังงั้นเลย ...ยิ่งงานนี้แต่ละคนพกกล้องยังกะจะมาข่มกันให้ตาย ใครยาวกว่า(เลนส์อ่ะนะ) ก็ชนะไป 555555..........
อย่างที่บอกงานนี้มีจับรางวัลด้วย ...หึหึ..ไม่เห็นจะได้อะไรซักกะอย่างเลยอ่ะ dvd อะไรก็ไม่ได้ ไม่มีดวงจิงๆเล้ยนะเนี่ย เห็นโต๊ะอื่นได้กันจัง เลยสงสัยว่า ทำไมเค้าได้กันง่ายๆฟะเนี่ย...เลยแอบนึกพาลว่าสงสัยบุญคงหมดไปก่ะพัดลมที่เคยได้เมื่อตอนมหาลัยอ๊ะป่าวเนี่ย...(- -!!)
อิ่มจัง
July 24 ....วันนี้...
คงต้องกลับไปทำอะไรซักอย่างแล้ว...........
หุหุหุ
ปฏิบัติการลับ...
(ความแตกก้แย่อ่ะจิ)
 อิ่มจัง July 23 ถึงหมาน้อยไรกันเนี่ย...
เพิ่มadd list หน่อยเดียว counter เจ๊งเลยง่ะ!!!
แก้ไม่ไฃเป็นด้วย
ต้องรอพี่เอ็มมาทำใหม่ให้ดีกว่า
ป.ล. เจ๊เอ็มกลับมาจากเชียงใหม่แล้ว ตอนนี้สลบไสล ...
ซื้อตุ๊กตาผีห่าซาตานมาให้เรา 2 ตัวไว้ห้อยโทรศัพท์ด้วย เพราะเราฝากซื้ออ่า...
แต่ว่าคราวนี้มันไม่ค่อยน่ารักเหมือนทุที เพราะได้ข่าวว่าขายดีมั่กๆ
หุหุหุ...ว่าจะเอามาขายอยู่เหมือนกัน แต่..แถวบ้านเค้าไม่รับฝากขายเลยคิดว่าไปทำอย่างอื่นก็ได้.....เชอะ ไม่ง้อร๊อกส์
.............................
วันนี้ไม่ได้ออกห้องเลยง่ะ
เพื่อนๆเห็นเราเบื่อๆ เลยชวนไปนู่นนี่
ขอบคุณนะ ทุกคน ที่ใจดี แต่ขี้เกียจไปอ่ะ กลัวใจอ่อนเสียตังค์
ตอนนี้เป็นยาจก
แต่...........
ยาจกแถวไหนเนี่ย ขี้เกียจลงไปซื้อกับข้าวทาน เลยโทรสั่ง PIZZA
ได้มา 2 ถาดกลาง ก่ะ pepsi ขวดใหญ่
ยาจกหมดเงินไป 414 บาทถ้วน
หุหุ
ยาจก..............กิน pizza
pizza เลยทำให้เป็น...ยาจก
................................................................
อ้อ..ลืมบอกไปนะ
เมื่อวานยาจกก็ไปดูหนัง ก่ะร้องเกะมาด้วยล่ะ
งั้นๆๆ ....
ไม่รู้จะดูหนังไรแล้ว ดูไปเกือบหมดโรง ตอนนี้เหลิอแต่หนังผีที่ยังไม่ได้ดู
ไว้รออาทิตย์หน้าก่อนดีกว่า อยากดู miami vice ก่ะ sad movie มั่กๆๆๆ ตอนนี้อ้อมจังไม่อยู่เลยไม่มีสาวกเกาหลีเท่าไหร่
สงกะสัยต้องหาพรรคพวกน้ำเน่ามาดูเป็นเพื่อนซะแล้น....
ส่วนเกะ..ที่ไปร้องมาก้เพราะเพื่อนๆเรียกร้อง ด้วยความนานทีปีหน นัดเจอกันหน่อย เลยนัดกันที่ใบไม่ร่าเริง
งานนี้มากันเกือบ 10 ชีวิต เออ....นัดทีไรก็ขอให้มากกว่านี้หน่อยไม่ได้รึไงแต่ไม่เป็นไร มากัน 10 ร้องกันแค่ 4 เวงกรรม คนอื่น ไม่ร้องกันเลย.....เลยปล่อยหน้าที่ให้ เรา เดือน เหวิน โรช แหกปาก กันตามมีตามเกิด ส่วนคนอื่นๆ คุยธุรกิจร้อยล้าน พันล้านกันรึงายจ๊ะ........ไม่ทันไวลาก็ผ่านไป กลับถึงบ้านเมื่อคืนก็ เที่ยงคืนกว่าๆ แบบว่า ร้องเลิกแล้ว ยังมาเม้าท์ต่อที่ลานจอดรถอีก...เลยได้เห็นภาพอันน่าสยดสยอง
น้องหมา สามตัวนอนหน้ารถ 4 wheels ถูกรถมันทับ ร้องกันจ๊ากส์ วิ่งหางจุกตูดกันไปเป็นแถบๆ เห็นวินาทีเฉียดจะตาย ของพวกน้องหมาแล้วน่าสงสารจิงๆ สุดท้ายรถก็ขับจากไป (แบบไม่รู้ตัว รึว่าไม่สำนึกก็ไม่รู้อ่ะ) ปล่อยน้องหมา วิ่งขากกะเผลกๆๆ พร้อมใจที่หล่นหายไปก่ะตามตุ่มของเราทิ้งไว้ซะองย่างงั้น....
สงสารน้องหมาจัง...แต่เพื่อนบอกว่า มันไม่เป็นไรหรอก มันมีการรักษาของมันได้ เดี๋ยวมันก็หายเอง
เราสงสัยว่าขามันเดาะมันจะทำไงถึงหาย
รู้แค่ว่าถ้าหมาไม่สบาย มันจะกินหญ้า พอกินเข้ามันก็จะอ๊วก และก็จะหายป่วย แต่อย่างอื่นไม่รู้แล้วง่ะ...
เพราะฉะนั้นนะเพื่อนๆ ใครมีรถ ขับรถ ระวงพวกน้องหมาๆ มันด้วยนะ ...สงสารมัน...
เห็นแก่สุนัขร่วมโลก...สุนัขตาดำๆๆๆ
 ---------------------------------------------------------
จะสองทุ่มแล้ว ....พรุ่งนี้ก็ต้องไปทำงานอีกใส่เสื้อเหลืองด้วยนะ ดีๆ ได้ใส่กางเกงก่ะเสื้อโปโลอีกละ สบายดี
 ตอนนี้รู้สึกว่าชีวิตน่าเบื่ออีกแล้ว ว่าจะหาไรทำทำไรดีอ่ะ ช่วยเลือกหน่อยดิ..
1. ไปเรียนไวโอลิน (อยากเล่นเป็น ได้แรงบันดาลใจ จากร้าน baley ลาดพร้าว 35)
2. ไปเรียนวาดรูป (อยากวาดรูปเป็น ตอนนี้ฝีมือ ป.3)
3. ไปเรียนภาษาญี่ปุ่นเพิ่มเติม (เผื่อลืมง่ะ)
4. ไปเรียนภาษาอังกฤษ (ตอนนี้โง่มั่กๆ)
5. เรียนโท finance อีกตัว (โง่ finance นิ)
นะๆๆๆ....เลือกไม่ถูกง่ะ
สงสัยงานนี้...
ต้องเป็นพี่ป้าง
...ฉันต้องทำ ...ทำอะไร..ซักอย่างแล้ว... อิ่มจัง
ป.ล. กะลังคิดอยู่ว่าจะกลับเชียงใหม่วันแม่อ่ะ..หาตั๋วดีกว่า
....ใครเคย.....
ไปแบงค์ตอน ตี หนึ่งครึ่ง บ้าง?????
...............
นั่นน่ะดิ ใครที่ไหนจะไปกันเนาะ
ก็มีแต่เฮาเนี่ยแหล่ะ...เข้าไปตอนตีหนึ่งครึ่ง
หุหุหุ
มันมืดมากๆ เลยอ่ะ
งงล่ะจิ๊ ว่าเข้าไปทำไม...??
ก็เราลืมของอ่ะ ต้องใช้โดยด่วนในเช้าถัดไปด้วย
เลยจำใจต้องมา
.........................
ไม่คิดไม่ฝันเลยนะเนี่ย ว่าจะได้มาที่ทำงานตัวเองมืดๆแบบนี้
พี่ยามก็ใจดีเปิดออฟฟิศให้
คงคิดว่ามันกล้ามา ตูก็กล้าเปิดให้ฟะ!!!...
กว่าจะได้นอนก็ตีสองกว่าๆ เลยอ่ะ คืนนั้น
งัวจิงๆๆๆ..ใครฟะเนี่ย!!!.. (- - !!)
-------------------------------------------------------------------------------
ไม่พอๆๆๆ
เอาอีกๆๆๆๆ
ใครเคย ..........
ห้องมันล๊อกแล้วเข้าบ่ได้บ้าง???
......................
เอาอีกแล้ว แต่คราวนี้เป็นห้องแต่งตัว
ไม่รู้ฝีมือใคร ถามไป ถามมา ไม่มีใครตอบได้
กุญแจสำรองก็ไม่มี (- -!!)
เลยเป็นอันว่า เมื่อคืน......
อาบน้ำและใส่ชุดเก่านอน หงึหงึ
เพื่อรอให้เค้ามาซ่อมพรุ่งนี้อ่ะ
ก็มันไม่มีเสื้อผ้าใส่นี่นา.....
มันอะไรกันนักหนาเนี่ยตู!!!
อิ่มจัง
July 21 ....
แบบว่า...พอดีพี่ที่ office นามว่า คุณพี่บิ๊ก สุดหล่อ ของสาวๆ ซื้อกล้องใหม่ (ตั้งแต่เราเข้างานมาได้ ปีครึ่งเห็นพี่แกซื้อกล้องไปแล้ว 3 ตัว) ...เราเนื่องด้วยเป็นสาวที่นั่งเยื้องก่ะพี่เค้า เลยได้รับการถ่ายไว้เป็นระลึก อิอิ....อิ่มจ้า (*^_^*)
....อยู่ที่ทำงาน
ง่วงแล้วก็ง่วง...ไปกินข้าวเหนียวส้มตำมาอร่อยดีนะ แต่ว่ามันทำให้ง่วงมากถึงมากที่สุด
แล้วตอนบ่ายจะทำงานไหวมั๊ยน๊อ...วันนี้พอดีว่างๆ ได้คุย msn ก่ะใครตั้งหลายๆคน เพื่อนๆก็บอกว่าทำงานกันชิลๆบ้าง ว่างๆบ้าง เออ ดีจัง ...ดูไม่หนักหนากันเลย (ไม่งั้นจะมีเวลาว่างมาคุย msn ก่ะเราเหรอเนอะ 555)
วันนี้ได้คุยก่ะแมนบ้าง เห็นเจ้าตัวบอกว่าไม่ได้เป็น dj เสียงใสๆแล้ว เพราะบริษัทอะไรก็ม่ายรู้อ่ะ ...อ่านะ เราว่าแมนก็จัดเก่งดีเหมือนกัน (เท่าที่แอบได้ยินแวบๆๆ) แต่ว่าอ่ะนะของพวกนี้มันก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆน่ะแหล่ะ....
วันนี้หลังจากทานข้างเที่ยงเสร็จเข้ามาเมื่อตะกกี๊นี่เอง...มีเมลล์ของบริษัทแจ้งผ่านทาง lotus note มาว่า สายงานบรรษัท (สายงานเรา) มีการจัดคอนเสริตด้วยนะ ...แปลกใจอ่ะ มันจะจัดทำไมเนี่ย..งงๆๆ ..รู้ป่าวว่าใครมา...แถ่น แทน แท๊นนนนนนนนนน.........ก้พี่บอย สุดหล่อไง .....ตุบ ตุบ....งงลี่สิ บอยไหน ตอนแรกเราก็นึกว่า boy peace maker แต่...ที่จิงแล้วคือ พี่ boyd kosiyapong กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด....มาได้ไงอ่า...แต่ว่าร้องแค่ชั่วโมงเดียวเอง แล้วมันจะทันได้อินมั๊ยคะพี่....ไม่รู้จะได้ไปฟังอ๊ะป่าว....
เอ...รู้หรือไม่รู้ไปเตรียมร้องเพลงก่อนเลยดีกว่า ก๊ากกกกก...ชอบเพลงนั้นอ่ะ ที่ฉันรู้..ชอบๆๆๆๆ
............................................................................... เมื่อคืนค่ะเมื่อคืน..ปวดท้อง.....เลยไปทานข้าวได้หน่อยเดียวเอง กลับห้องมาก็สลบไสล หลับไปแบบคาที่นอนอีกแล้ว น้ำท่าไม่ได้อาบ อี๊......สกปรกอีกแล้วเรา...แต่ว่ามันเพลียจิงๆนะ ยังไม่สามทุ่มก็ง่วงซะแล้ว เป็นโรคไข้หลับแล้วหลับอีก....ดีๆๆ หลับไว้เก็บแรงเพราะต้องไปทำงานวันเสาร์อีก ก็เสารร์นี้น่ะที่ผ่ายเรามีจัดงาน thanks party หลังจากดำเนินงานเปลี่ยนระบบจากเก่ามาเป็นใหม่ (ซึ่งคิดว่าจะดีกว่าแต่...อิอิ) นั่นแหล่ะแล้วมันก็เสร็จสิ้นกันซะกะที เลยต้งอมีงานเลี้ยงโต๊ะจีนกัน แถมแจกรางวัลด้วยน๊า...พี่ๆในฝ่ายแซวว่าขอให้น้องอิ่มโชคดี ได้ DVD นะครับ ฮา...เพราะว่าเราน่ะมี VCD น่ะสิ เวลาเค้าจะ share ให้ดูนู่นนี่กันน่ะ เราอดดูทู๊กที ก็คนอื่นเค้าไม่ดู VCD กันแล้วน่ะดิ...สาธุๆๆๆ ขอให้สมพรปากเต๊อะๆ
.....................................................................
หุหุหุ..บ้าไปแย้ว เมื่อกี๊ป้าหมูพี่ในฝ่ายเดินมาถามว่า เราถนัดเพลงป้าเบิร์ดมั๊ย???....ถามว่าเพลงไร เจ๊แกตอบมาว่าทุกเพลง...จ๊ากส์ พี่ขา ถามอย่างนี้ คือ ว่า ต้องไปถามแฟนคลับป้าเค้าแล้วล่ะค่ะ....หงึหงึ....
อิ่มจัง July 19 ทำไมเขียนยาวจัง??เบื่อมากถึงมากที่สุด...
หลังจากถูกประณามว่าบ้างานมาช่วงนึง ที่ต้องทำ project ร้อนๆ ดึกๆดื่นๆ จนเพื่อนไปนอนและตื่นมาแล้วยังเจอเราใน msn...จนถึงตอนนี้อยากบอกว่า present เสร็จแล้วเรียบร้อยจ้า เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมานี่เอง ทำเอาเรากลับบ้าน 3 ทุ่มเลย แต่ก็..รู้สึกโล่งมาก ถึงแม้ว่าจะเหลืออีก 2 งานที่ยังอยู่ในมือ..แต่ก็ถือว่าสบายขึ้นเยอะเลยล่ะ...(*^_^*)
และเนื่องด้วยความสบาย (เกินไป) ที่ยังไม่ชินนี่เอง...ทำให้เกิดอาการป่วงขึ้นมาอีกแล้วล่ะ..แย่เน้อ...พอว่างแทนที่จะดี กุ๊ปปี้ๆๆๆ...มันก็เหวอๆไงบอกไม่ถูก พอจะทำงานอันที่เหลือก็หัวไม่แล่นอ่า....คิดไปคิดมายุ่งๆเหมือนช่วก่อนๆก็ดีเนอะ ไม่ไต้องคิดไรเลยนอกจากงาน...เลยเป็นเรื่องให้พาลเบื่องานไปซธะนั้น..ฮึ่ม..เดาอารมณ์ตัวเองยากจิงๆ แล้วงี๊ครายมานจะมาเข้าใจเราหว่า...
 พอเบื่อ..ก็เลยอยากหาเรื่องไปเที่ยว อยากไปเที่ยวแต่ก็ไม่มีตังค์อีก...ว๊า....อยากเที่ยวเมืองนอกด้วยอ่ะ ทำไงดี.....จะมีประเทศไหนที่มีหิมะแล้วถูกๆมั๊ยเนี่ย.....????
------------------------------------------
เพื่อนๆที่เข้ามาอ่าน blog เรา คงคิดว่าทำไมมีแต่เรื่องบ่น เดี๋ญวมันก็บ่นอีกละ...เออ นั่นดิ เรายังเบื่อตัวเองเลยง่ะ บ่นได้ทุกวัน เดี๋ยวนี้นิสัยไม่ดีขึ้นด้วยนะเราน่ะ ...อาการขี้หงุดหงิดไม่รู้มากจากไหน...เดี๋ยวนี้หงุดหงิดง๊าย-ง่าย ใครๆก็บอกว่าเราเปลี๊ยนไป๋....จาหงุดหงิดทำมาย เนี่ย ก็ไม่รู้เหมือนกัน บางทีมันก็ไม่ได้ดั่งใจนีน่นา....ขนาดตัวเราเองเรายังหงุดหงิดเลยอ่ะ....ขอโต๊ดละกันที่ใครโดนเราพาลหงุดหงิดใส่เข้าอ่ะนะ...เอาเป็นว่าจะพยายามปรับปรุงละกันเน้อ...
วันนี้ตั้งใจว่าจะอ่านหนังสือ แต่ก็ยังคงเป็นแค่ตั้งใจ(อีกแบ้วง่ะ) ...ก็ไม่ได้อ่านน่ะดิ มัวแต่ทำไรไม่รู้จนป่านนี้มันจะปาเข้าไป 4-5 ทุ่มแล้วเนี่ย คงจะไม่ได้อ่านอีกตามเคยเพราะพรุ่งนี้ต้องไปทำงาน เราสัญญาก่ะพี่ต้อมแล้วว่า จะตั้งใจทำงาน project ใหม่แล้ว (วิเคราะห์ - design ตลาด) หลังจากถูกพี่ต้อมจี้ให้ทำต่อโดยด่วยนหลังจากเสร็จ project ล่าสุด..แต่ด้วยความเป็นลูกน้องอันประเสริฐ เราบอกว่ายังไม่มีอารมณ์ เอาไปนั่น.......เลยนั่งอ่านหนังสือเอาความรู้ไปก่อนเกือบวัน พรุ่งนี้คงต้องเริ่มทำจริงจังแล้วล่ะ ก่อนที่เค้าจะไปจ้างคนอื่นแทนเรา ฮาๆๆๆๆ.....
----------------------------------------------------------
ใกล้จะถึงวันแม่แล้ว แต่ยังไม่รู้โชคชะตาเลยว่าจะได้กลับเชียงใหม่อีกอ๊ะป่าว...มีคนแซวว่าบ้านเราอยู่นนทบุรีเหรอ?? แบบว่าทำตัวเหมือน อยู่ใกล้ๆมา กลับได้ทุกเดือน...อ่า..ก็มันเบื่อ กทม. นี่นา กลับเชียงใหม่สบายดีอยู่ก่ะที่บ้านด้วย..แต่คราวนี้อาจจะไม่เหมือนทุกที เพราะว่าสืบเนื่องจากกลับครั้งที่ผ่านมา....เราเป็นอิ่มโก๊ะ!!!....จองตั๋วเครื่องบินผิดเดือนทำให้เสียเงินฟรีไป-กลับ ทั้งๆที่มา check in แล้วแท้ๆ..กลับไม่ได้ขึ้เครื่องเพราะตั๋วมันเดือนที่แล้วอ่า...เศร้าโว้ย!!..เถียงก่ะพนักงานก็เถียงไม่ขึ้นสุดท้ายต้องหาซื้อตั๋วใหม่ราคาแสนโหด เพราะเป็นช่วง long weekend เลยกลายเป็นว่าไป-กลับ เชียงใหม่ที่ผ่านมานี้ เราเสียค่าตั๋วไปเกือบหมื่อน บาท เลยล่ะ...อีนเป็นผลให้ เศรษฐกิจมันตกสะเก็ด สภาพคล่องของเราเลยฝืดซะไม่ดี...
 ...จนต้องร้องหาน้ำยามาหยอดเลยล่ะ..แต่ก็ไม่อยากจะพลาดวันแม่เลยนะเนี่ย เพราะเราน่ะกลับเชียงใหม่ไม่เคยพลาดวันพ่อ-วันแม่ ซักกะที
เฮ่อ...
คิดบ่ตก...
เนี่ยถ้าทวงหนี้เก่าที่เค้าติดค้างเราได้นะ ว่าจะเอาเงินนั้นไปซื้อตั๋วเครื่องบินซะหน่อย แต่ดั๊น..โทรไปก็ไม่รับสาย
เอ..เพื่อนๆ พฤติกรรมนี้เค้าเรียกว่าว่าหนีหนี้ใช่ป่าว...?????
ทั้งๆที่เตียมใจไว้แล้วนะว่าต้องเป็นหนี้สูญแน่ๆ เพราะเวลาก็ผ่านมาได้ 1 ปีกว่าๆแล้วเนี่ย..แต่ดั๊นมาโผล่ให้เราเจอหน้า ความงกก็เลยเข้ามาสิง ยิ่งๆช่วงนี้จนๆอยู่ด้วยอ่ะ...
 จะกลุ้มดีมั๊ยน๊อ..!!!...หรือว่าช่างมันเต๊อะ...
--------------------------------------
เปลี่ยนจากเรื่องเศร้า มาเป็นเรื่องดีบ้างดีมั๊ย???...
ขอคิดก่อนนะ....
............
หงึ หงึ หงึ
...................
ยังคิดไม่ออกเลยง่ะ
...............
............
ง่ะๆๆๆๆๆ
อิ่มจัง
July 15 at cu. yoohoo~~พี่กานต์รับปริญญาค่า..
หลับไปได้ยังไงเนี่ยเรา..ตื่นอีกทีก็เกือบจะบ่าย สองกว่าๆแล้ว....ต้องรีบอาบน้ำแต่งตัว เพราะว่านัดพี่กานต์จะไปถ่ายรูปรับปริญญาก่ะพี่เค้าพร้อมเพื่อนฝูงอีกเพียบ งานนี้เลยไปสายตามระเบียแหะๆๆๆๆ
ไว้ไงเดี๋ยวจะเอารูปมาอวดกันน๊า...งานนี้พี่กานต์ซักซ้อมท่ามาเป็นอย่างดี เล่นเอาตากล้องเหนื่อยกันไปข้างนึงเลย เออ..คนที่ถ่ายก็เหนื่อยเหมือนกันนะคะ..แต่..สนุกดีค่า...
"..congratulation naka p'karn..."
" ..yatto sotsukyou dekiru ne...omedetou.."
im chan July 13 ...หงุดหงิด
 เฮ่อ...
หงุดหงิด
 แล้วก็
หงุดหงิด....
 เราแก่แล้วหรือเนี่ย????....ไม่อาววววววววว..
แต่ก็...ยัง
"..หงุดหงิด (โว้ยยยยยยยยยยยยยยย).........!!!!!
..."ฮือๆๆๆ...ขอโต๊ดที่หยาบคาย (- -!!)
 July 12 ไปส่งอ้อมจัง go inter..to..England..เมืองผู้ดี๊..ผู้ดี
หวัดดีค่ะ
เพิ่งมีจะมีโอกาสได้รูปจากพี่เอก เมื่อตะกี๊นี้เอง... รวมพลไปส่งนู่อ้อมจังไปเรียนเมืองนอกกัน นี่ก็ร่วมเดือนได้แล้วที่นู่อ้อมจากอกพ่อแม่และผองเพื่อนไปเริงร่าที่ london แถมที้งเราให้ทำงานที่ kbank เดียวดายอีก เพราะว่าเดี๋ยวนู๋โบ-เพื่อนข้างๆเราที่ใส่เสื้อฟ้าก็จะไปสมทบก่ะอ้อมจังพรุ่งนี้แล้วอ่ะ
เพื่อนๆได้ดิบได้ดี เราก้ดีใจด้วย จิงๆนะ แต่ๆๆๆ.... ก็มีแอบเหงา แอบคิดถึงพวกตัวเองบ้างเหมือนกันนี่นา แต่ไม่เป็นไรหรอกเวลาผ่านไปรวดเร็ว เดี๋ยวพวกตัวเองก้กลับมาแล้ว เราก้ได้ไปเฮฮากันอีกเนอะๆๆๆๆ
พรุ่งนี้วางแผนก่ะตาลุงเอกคนด้านซ้ายมือสุดน่ะค่ะ ว่าจะไปส่งนู๋โบกันประมาณห้าทุ่ม เที่ยงคืน เพราะว่าเราไม่ได้เจอนู๋โบมาเป็นอาทิตย์แล้วอ่ะ ยังไม่ได้ร่ำลากันเลยเนี่ย.....ข้าวก็ยังไม่ได้ทานด้วยกัน ฮือๆๆๆ อะไรมันจะเศร้าขนาดนี้เนอะ
ไม่เป็นไรเอาเป็นว่าให้เพื่อนๆล่วงหน้ากันไปก่อนเลยนะ แล้วไงจะตามไปเที่ยวละกันดีกว่า อิอิ
ที่ดอนเมือง 3 มิถุนายน 2006 พี่เอก น้องหญิง พี่นุก อ้อมจัง โบจัง และก็เราเอง...อิ่มจัง
" อ้อม...คิดถึงแกอ่ะ...อย่ามาบอกนะว่าลืมชั้นไปแล้ว ไม่งั้นแกตายแน่ อิอิ "
อิ่มจัง July 11 .....Help me please!!!
เมื่อไหร่จะทำงานเสร็จซักกะทีเนี่ยยยยๆๆๆๆๆ
ไม่ไหวแล้วนะ ฮือๆๆๆๆ
ใครก้ได้ช่วยที
นอนดึกมาหลายคืนแย้วววววววววววววววววว (- -!!)
....................................................................
ยิ่งป่วง ยิ่งเหงา ยิ่งเศร้า ก็ยิ่งท้อแท้
ไม่ย๊อม !!!....เค้าจะไม่ท้อแท้....เค้าจะต้องชนะให้ได้!!!!
อิ่มผีบ้าไปแย้ว
ป.ล ไป night safari มา แต่ว่าไปตอนกลางวันนะ น่ารักที่สุด ชอบมากๆๆๆ อยากให้เพื่อนๆไปกันจัง
อยากบอกว่าเจอเต่าสู้กันด้วย และก็เจอเต่ามันเอากันอีกตะหาก 5555...ไม่ได้ทะลึ่งน๊า...มันทำอยางนั้นจิงๆอ่ะ
July 09 ...เบื่อๆขี้เกียจ..ง่วงๆๆๆ
ตอนนี้อยู่เชียงใหม่แล้วนะ...อากาศดี ...ฝนไม่เห็นจะตกบ่อยเหมือนกรุงเทพเลย..บรรยากาศน่าทำงาน แบบว่าชิวๆๆๆ..แต่เราอยากนอนมากกว่า เมื่อคืนก็หลับปุ๋ยเลยอ่ะ
เมื่อวานไปรีสอร์ทอาแอร์มา พอดีเค้าขึ้นบ้านใหม่ด้วย สวยงามเหมือนกันนะเนี่ย แม่เลยพาไปทานไส้กรอกเยอรมันแถวนั้น ขอบอกว่าอยู่ลึกมาๆ ไม่น่าเชื่อว่าเค้าจะมาเปิดร้านได้ลึกขนาดนี้ ยิ่งมีคนมากินด้วยยิ่งน่าแปลกใจ แต่...พอไปลิ้มลองรสชาดแล้วเนี่ย...เข้าใจเลยล่ะ ว่าไกลแค่ไหน ลึกแค่ไหนก็ต้องมา..
แบบว่า...อืม...อร่อยมากเลย ไส้กรอรเค้าทำเอง พี่เจ้าของร้านเค้าแต่งงานก่ะคนเยอรมันและก้ไปอยู่ที่นู่นแต่อยากกลับบ้านมาเปิดร้าน เลยไปเรียนหลักสูตรมา ขอบอกว่าร้านที่ว่าอร่อยๆที่กรุงเทพน่ะ ยังต้องชิดซ้ายเลยนะ และที่สำคัญ ขาหมู...ขาหมูเยอะมัน..ไม่เคยกินที่ไหนนุ่มชุ่มลิ้นแบบนี้มาก่อน พูดแล้วก็อยากกินอีกน่ะ...เนื้อนิ่มมาก และก็อร่อยสุดๆๆ .....กินเหลือแต่กระดูกแต่ก็ยังขนกลับมาให้น้องหมาได้แทะลิ้มลองที่บ้านอีก 5555
วันนี้จะมา update สถานที่เที่ยว เขียงใหม่บ้านเฮาให้เพื่อนได้รู้จักกันนิดนึง
เราได้ข่าวว่าที่นี่จะมีงานวันดอกไม้โลกด้วยนะ...ราวๆพฤศจิกายนเนี่ยแหล่ะ..ต้องสวยมากแน่ๆเลย
อยากรู้มั๊ยล่ะว่าที่ไหน...แต่น แตน แต๊นนนน....สวนพฤกษาศาสตร์ไง..เป็นของราชินี
พอดีว่าเมื่อวันพ่อปีที่แล้ว (นานมากมั๊ยเนี่ย??)..ไปเที่ยวก่ะปาป๊า-มาม๊า มาเลยได้มีโอกาสเอารูปมาให้ชมพร้อมแนะนำสถานที่ไปเลยดีกว่าเนอะ...
รูปนี้แบบว่า..พ่อถ่ายให้..ก่ะดอกกล้วยไม้..เหมือนชาวสาวนมั๊ยเอ่ย ??? เป็นโรงกล้วยไม้ มีกล้วยไม้หายากเต็มเลยนะ..เราชอบที่สุด (*^_^*)
ดอกบัวสวยๆก็มีให้ชมเยอะแยะเช่นกันค่ะ
อันนี้เป็นเหมือนป่าๆหน่อยนึง 2 นายแยย-นางแบบ คือ พ่อแม่เราเอง..เป็นไงหวีดป่าว อิอิ เฮ้ย!!!...เอาอีกแล้วง่ะ
imageshack ทำป่วนอีกแล้ว load ได้ 3 รูปเอง รนอกนั้นเดี้ยง..อดดูกันอีกแล้วเพื่อนเอ๋ย...
ไม่เป็นไร ไว้มาให้ดุใหม่น๊า...(จะได้ทำอีกมั๊ยเนี่ย??..เอิ๊ก)
....เปลี่ยนเรื่องเลยละกันถ้างั้น....
มะกี๊ๆๆ เพิ่งได้รับมรดกตกทอดมาก..จากพอ่ปู่ เป็นพระอ่ะ ได้ข่าวว่าพระกระโดดกำแพง หรือลีลา ไม่รู้อ่ะ แต่ไม่ได้มาโฒ้มาอวดไรนะ..แค่อยากจะบอกว่าน้องเราได้พระขุนแผน (ฮา)...เอาล่ะทีนี้ จะได้รู้กันว่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์มีจิงป๊ะป่าว....ถ้าอามสาวๆรุม(ตี๊บ) คราวนี้ละไม่แน่ๆๆๆๆ....
เฮ้ยๆๆๆ...แม่มาตาม จะไปข้างนอกแล้วอ่ะ ได้ข่าวว่าจะไปกาดหลวง ซื้อเทียนไปถวาย และเอาเสื้อเราไปแก้ด้วย เสื้อkbank อ่ะ เดี๋ยวนี้เค้าบังคับให้ใส่ทุกศุกร์เลย กลายเป็นพนง. MK ไปแย้วววว....
ไปก่อนละนะ
อิ่มจัง
|
|
|
